Definicja Grunge Art
Powszechny świat reklamy podlega konkretnemu systemowi zasad, umożliwiających nastawionej na zyski firmie przekazywanie informacji, które przyczyniają się do budowania i utrwalania jak najkorzystniejszego jej wizerunku. Reguły obejmują każdy rodzaj form przekazywania informacji reklamowych takich jak telewizja, radio, prasa, kino, Internet, miejsca sprzedaży, publikacje, media reklam zewnętrznych i innych środków przekazu. Czystość i przejrzystość projektów, dokładne wymiary oraz zasady aranżacji tekstu przy tworzeniu identyfikacji wizualnej, określone systemy krojów pisma, układów literniczych, formy modułów reklam prasowych, układy graficzne, polegające na rozmieszczeniu informacji zgodnie ze schematem litery S lub Z, zasady ekspozycji na targach lub wystawach dotyczące zakomponowania ich przestrzeni wystawowej oraz przestrzeni pracy, projekty sieci WEB przesycone idealnymi formami, pełne lśnienia i blasku.
Jeden z najbardziej znanych twórców reklamy, David Ogilvy w „Ogilvy o reklamie” pisał: „Nie traktuję reklamy jak rozrywki ani jako formy sztuki. Jest środkiem przekazu informacji.” Ogilvy wierzył naukowemu podejściu do reklamy, sam z biegiem lat narzucił swym pracownikom rygorystyczne oraz szczegółowe zasady tworzenia reklam, których był twórcą.
„Ślepa świnia trafi czasem na trufle, ale lepiej, żeby wiedziała, że ma ich szukać w dębowym lesie”
~David Ogilvy
W naszym codziennym otoczeniu wydaje się mało prawdopodobne, aby znaleźć idealne formy geometryczne lub ładne efekty cienia przejawiane we wspaniałych projektach sieci Web, rzeczywistość jest inna. Lśniące i błyszczące elementy stają się przedawnione. Dlatego projektanci często mają tendencję do odkrywania mniej idealnych i bardziej realistycznych rozwiązań projektowych, które odzwierciedlają bardziej dokładnie i precyzyjnie świat, w którym żyjemy. Takie elementy nadają projektowi bardziej realistyczny, prawdziwy wygląd, wygląd którego rzeczywiście należałoby oczekiwać w realnym życiu. Ich praca, pośród wielu rzeczy, jest odpowiedzią na nieskończoną powtarzalność, która charakteryzuje kulturę cyfrową, ale w szczególności, wzrost współczesnej efekciarskiej sztuki, wysoko rozwiniętych prac, które przekreślają istnienie, a także znaczenie ręcznie tworzonego znaku artysty w sprzyjaniu globalizacji, homogenizacji i prostej modyfikacji łączności obrazu. W grungowych projektach brudne zacieki, podarte obrazy, „złamane” i pogniecione kartki papieru są tak popularne, jak ręcznie rysowane elementy i brudne tekstury, które nie są prostymi aktami wandalizmu, ale próbą ratowania i ożywienia rzeczywistości nas otaczającej. Główny cel ręcznie rysowanych elementów leży w ich możliwości do przekazywania osobowości, jak i indywidualnych znaków, a brudne tekstury są często używane jako tło zdjęć oraz układów ogólnych. Zwykle tymi elementami są regularne obiekty z naszego codziennego życia, replikowane w ich rzeczywistej formie bez błyszczących efektów.
Projekty w stylu Grunge Art odbiegają od sztywnych reguł nudnej nieskazitelności, czystości i lśnienia, powszechnych w szablonowych modelach nośników reklamy. Owa odmienność zainspirowała mnie do zgłębienia tematu sztuki Grunge. Niniejsza praca obejmuje ogólny zarys historii powstania stylu, przedstawia twórczość jednych z najwybitniejszych pionierów oraz kontynuatorów stylistyki artystycznej Grunge, jego definicję oraz cechy stylistyczne charakteryzujące dany design. Głównym źródłem informacji stanowią artykuły dotyczące stylizacji Grunge Art, znalezione w witrynach internetowych angielskojęzycznych. W Polsce, kojarzony głównie ze stylem muzycznym powstałym w drugiej połowie lat 80tych, jest wciąż nieznanym zjawiskiem, jeżeli chodzi o styl artystyczny w projektowaniu.
Historia Grunge Art
Pod względem estetycznym, społeczeństwo znajduje się w przesyconym stylami miejscu, gdzie piękno zabytków miesza się z brzydotą nowo powstałych budowli. Szare, betonowe budynki sąsiadują z pięknem zabytkowych konstrukcji kościołów, zamków itp. Większość nowych budynków, samochodów, ubrań, pieśni i stron internetowych jest źle skonstruowana i zaprojektowana. Nic dziwnego, że artyści patrzą wstecz coraz bardziej i bardziej, spowalniając i poddając sprawy estetyki rozważaniom. Przejdźmy do przodu… Spójrzmy do tyłu.
Grunge Art jest opracowaniem graficznym, które cechuje undergroundową muzykę wściekłości i buntu – punk, rock, metal i hardcore – charakteryzującą środowiska wolnych umysłów przeciwstawiających się utartym schematom poukładanego, pastelowego, komercyjnego świata. Naturalnie ich estetyka wydaje się być przepełniona brudem, zanieczyszczona i we krwi, ponieważ pasuje do wiadomości i imagu zespołów. Aby, zrozumieć dlaczego tak jest, warto zrobić krok wstecz, aby zobaczyć skąd pochodzi.
Grunge był odpowiedzią na wcześniejszy moment kulturowy schludnego konceptualizmu sztuki lat 80tych i na produkowane przy pomocy ekstensywnego użycia syntetyzatorów dźwięki muzyki pop Mike’a Stock’a, Matt’a Aitken’a, Pete’a Waterman’a, jednych z najważniejszych producentów brytyjskiej muzyki rozrywkowej drugiej dekady lat 80tych i pierwszej połowy 90tych. Jedną z najbardziej znanych artystek, którą wypromowali była aktorka i piosenkarka Kylie Minogue. Nagle Kurt Cobain, amerykański wokalista, gitarzysta, kompozytor, autor tekstów oraz założyciel grunge’owych zespołów takich jak Nirvana czy Fecal Matter, uczynił odjazdowymi akustyczne występy w MTV, podczas których artyści śpiewają na żywo.
„(..) byliśmy zaprzeczeniem wszystkiego, co jest kwintesencją amerykańskiego konformizmu.”
„Punk rock miał to silne, osobiste przesłanie. Był trochę bardziej mózgowy niż jakiś głupi pop rock.”
Kurt Cobain
Punkowa estetyka i etos subkultury DIY (Do It Yourself), wywodzącej się z subkultur hippie i punk, idei związanej z samodzielnym wytwarzaniem m.in. fanzinów, ręcznego malowania naszywek i koszulek, wydawania utworów muzycznych nagranych samodzielnie, organizowania koncertów bez pomocy sponsorów, w pewnym sensie uchwyciły nie zauważone od tej pory późne lata 70. Odrzucenie nijakiej, skierowanej na zyski kultury pop, boysbandów i powierzchownej estetyki MTV było czymś niespotykanym. Odbywały się otwarcia prac artystów Grunge ręcznie wykonywanych dzieł jakości „hand-made”. Podnosili oni ulotność w swych pracach, bywały one przymocowywane do ścian taśmą papierową albo umieszczane na podłodze. Była to reifikacja, w celu nadania pojęciom abstrakcyjnym wymiaru przedmiotu, z gotowych domowych do ręcznie robionych materiałów, użytych w instalacjach grungowych zawierających długopisy, dobry szal, przetwarzane pojemniki, a także rozbite odbiorniki telewizyjne. Można stwierdzić, że owe wydarzenia były w istocie początkiem ruchu artystycznego zwanego Grunge Art.
PIONIERZY GRUNGE ART
„Użyj swojego oka, nie zasad.”
~David Carson
Mówią, że „ojcem grungu” jest David Carson, amerykański grafik znany ze swojego nowatorskiego projektowania magazynów i używania innowacyjnej typografii. Carson jest najbardziej wpływowym grafikiem lat dziewięćdziesiątych, a jego twórczość artystyczna wywarła duży wpływ na tworzących ówcześnie artystów. W szczególności, jego szeroko imitowana estetyka została zdefiniowana jako tzw. era „grunge typografii”.
Jego układy przedstawiały zniekształcenia albo mieszanki miejscowych krojów pisma i rozbitej metaforyki obrazowania, czyniąc je prawie nieczytelnymi, odrzucił typowe wzorce topologii i bawił się niespotykanymi technikami, aby osiągnąć różne wyniki. Rzeczywiście, jego maksyma „koniec z drukiem” kwestionuje rolę czcionki w erze projektowania cyfrowego.
„Zaufaj swojemu instynktowi. Rób to, co kochasz. Życie jest zbyt ważne, abyś brał je zbyt poważnie.”
David Carson
Carson zaczął eksperymentować z projektowaniem graficznym łamiąc granice typografii i odnalazł się pogrążonego w artystycznej i ekscentrycznej kulturze Południowej Kalifornii New Wave, wywodzącej się z punk rocka. Do późnych lat osiemdziesiątych rozwinął swój charakterystyczny styl, wykorzystujący „brudne” fonty i niepopularne techniki fotograficzne. Łamiąc granice typografii w magazynie „Ray Gun” i innych popkulturowych książkach, zapoczątkował nowa wizję krojów pisma i projektowania stron, łamiąc tradycyjne formy układu graficznego drukowanego tekstu na stronach, które wymagają świeżego spojrzenia czytelnika. Ściska, rozbija, pochyla tworząc inspirujące układy słów. Carson nieustannie zaznacza, że litery na stronie są sztuką.
„Tylko dlatego, że coś jest czytelne, nie oznacza, że komunikuje. Co ważniejsze, nie oznacza, że komunikuje słusznie.”
David Carson
Prace David’a Carson’a wstrząsają zmysłami odbiorcy wizualnym chaosem rozprzestrzenianym przez czasopisma, plakaty, reklamy prasowe konsekwentnie kwestionując granice czytelności i typografii. Swym przełomowym podejściem do układu i typografii wywołał pochwały i krytykę na całym świecie, zainspirował do naśladowania młodych projektantów, pragnąc zerwać z tradycją i wypracować nową estetykę.
„Wiadomość, którą niesie krój pisma, czuję jako równie ważną jak to, co mówi. Kiedy obie te rzeczy współgrają, masz naprawdę silny przekaz.”
David Carson
Opisuje siebie jako projektanta „od ręki” posiadając unikatowy, oparty na intuicji sposób tworzenia wszystkiego od magazynów do reklam telewizyjnych. Jego skromne studio w San Diego, w Kalifornii stało się epicentrum niekonwencjonalnej, łamiącej dotychczasowe zasady, grafiki.
Pionierzy stylu Grunge tacy jak Asterik Studio – obecnie Invisible Creature, Eduardo Recife, Damnengine, THS, Bau-da Design Lab również przyczynili się do rozwoju, a także rozprzestrzeniania stylu jakim jest Grunge Art.
Invisible Creature jest studiem projektowania graficznego prowadzonym przez braci Dan’a i Rayan’a Clark w Seatle. Bracia Clark byli współzałożycielami Asterik Studios oraz zespołu metalcorowego Demon Hunter, który założyli kierowani swoją pasją do muzyki. Ich czas spędzony w okopach sceny muzyki DIY oraz szczególnie nabytej wiedzy, dowodzą fundamentów dla utrzymującej się przyszłości ich sztuki. Pięcioletnia praca dla Astenik Studios pozwoliła im na wzbogacenie swojego portfolio w bardzo krótkim czasie. Dan i Rayan odeszli z Asterik Studios, ponieważ chcieli się skupić na możliwościach projektowania drukowanego oraz silnej pasji do ilustracji, ukierunkowanej na przemysł muzyczny. Invisible Creature zajmuje się projektowaniem opakowań CD, artystycznych plakatów, projektów stron Web, tworzyło także dla takich artystów jak Anberlin, Despised Icon, Foo Fighters, Will.I.Am, Korn, Kanye West, oraz Underoath.
Eduardo Recife jest artystą ilustratorem, grafikiem oraz typografem pochodzącym z Brazylii. Jest twórcą bardzo znanej strony „Misprinted Type” opartej na jego pracach, kolażach, rysunkach oraz znanych na całym świecie czcionkach. Środkami, którymi pracuje Recife łączą ołówek, farby, komputer, fotografie oraz kolaże. Jego ilustracje maja charakterystyczne wyczucie stylu vintage oraz starej ery. Jego prace są bardzo poetyckie. Zużyty wygląd prac Recife w stylu vintage, daje odczucie jakby było dotknięte ręką czasu lub przez samego artystę. Eduardo Recife tworzy swobodne ilustracje i projekty dla profesjonalnych klientów, wydawnictw i stacji telewizyjnych, takich jak „The New York Times”, „Entertainment Weekly”, HBO oraz Showtime, ale również sprzedaje swoje osobiste prace galeriom oraz kolekcjonerom sztuki.
Dennis Sibeijn, znany pod pseudonimem Damnengine, jest projektantem holenderskim audio/video w firmie zajmującej się projektowaniem efektów graficznych i animacji dla telewizji holenderskiej. Pracuje również jako wolny strzelec projektując głównie plakaty, okładki na płyty oraz ksiązki. Dennis zainteresował się fotomontażem już w wieku lat 15, pracował wtedy w sposób tradycyjny. Obecnie wszystkie fotomontaże wykonuje za pomocą programów komputerowych do cyfrowej obróbki zdjęć, wykorzystując jednak robione ręcznie materiały takie jak np. malowane faktury. Największy wpływ na niego mieli, jak sam mowił, Dali, Beksiński i McKean.
Thomas Schostok znany na całym świecie jako THS jest niemieckim projektantem, typografem i grafikiem. Obecnie pracuje w Niemczech we własnym studiu projektowym. Schostok tworzy głównie na papierze i płótnie. Uwielbia wszystko, co postrzegane jest jako „brudne” i „brzydkie”. Jego projekty przepełnione są mocną, brutalną estetyką, często wykorzystuje w nich obrazy pornograficzne zestawione z kontrowersyjnym przekazem. Poprzez swoją twórczość atakuje zepsuty świat showbiznesu, wielkich pieniędzy oraz uniformizacji ludzkich myśli i życia.
Bau-da Design Lab jest twórcą jednych z najbardziej pomysłowo zaprojektowanych i zilustrowanych artystycznie opakowań płyt generacji MTV. Bau-da Design Lab zostało założone przez P.R. Brown’a, grafika i fotografa. Brown jest znany ze swoich projektów albumów dla muzyków takich jak Mötley Crüe, Korn, Godsmack , na początku swojej kariery zdobył szczególna sławę swoja współpracą z Merlinem Mansonem. Jego kariera w reżyserowaniu teledysków zawiera filmy z różnorodnych grup muzyków, w tym Billy Corgan (Corgan’s band, The Smashing Pumpkins), Evanescence, Seal, Audioslave, Prince, Jack White & Alicia Keys, Slipknot, Sevendust, Matisyahu, Mötley Crüe, Goo Goo Dolls, Static-X oraz Death Cab for Cutie.
To tylko kilku z pionierów Grunge Art. Zatrzymali się, ponieważ byli w stanie poruszać się między wspaniałymi obróbkami zdjęć i ręcznie rysowanymi ilustracjami, nie zaniedbując swojej typografii. Oczywiście wisienką na ich tortach był brud, plamy, chlapnięcia i bryzgania będące symbolem undergroundowego i alternatywnego znaczenia w projektowaniu. „Inteligentny” układ tekstu połączony z ilustracją, kurzem i brudem – projektowanie dotyczy nie TYLKO tworzenia reklam za pomocą sprytnego sloganu. Ich połączenie i umiejętność poskładania tego wszystkiego razem uczyniło ich znanymi i znaczącymi dla stylu Grunge Art artystami.
Znajomość programów do obróbki cyfrowej obrazów oraz posiadanie digitalnych narzędzi sprawiły, że wygląd projektów był taki, jak istniejący w tej samej rzeczywistości. W tym czasie cyfrowe pędzle, tekstury i niechlujne czcionki były narzędziami, opracowanymi tak, że wielu z grafików odnalazło odświeżenie i możliwość do powiązania ich w celu osiągnięcia klimatu tej kontr-kultury. Zaczęły powstawać bazy pędzli, tekstur i niechlujnych stylów pisma, takie jak witryna internetowa Misprinted Type czy Dubtastic. Czyste „firmowe ” projektowanie stało się „pretensjonalne” i „nudne”, a młode, energiczne osobowości potrzebowały zniszczyć wszystko, co było czyste i „zbyt poważne”.
Stylistyka Grunge Art charakteryzowała nie tylko muzykę undergroundowa czy grafikę. To rodzaj drogi, którą się wkraczało na nowe rejony, podczas słuchania odmiennych dźwięków muzyki alternatywnej oraz oglądania filmów wyreżyserowanych przez takich artystów jak David Lynch, jeden z najbardziej kontrowersyjnych i charakterystycznych reżyserów filmowych, czy amerykański twórca kina niezależnego Harmony Korine. Ponadto zaczęto dodawać „efekty czasowe „, będące próbą nadania projektom znamiona bardziej realistyczne i naturalne a mniej cyfrowe.
W groteskowości odnaleziono piękno a w ponurości pociechę. W nostalgii odnaleziono komfort natomiast widząc coś, co wizualnie przenosi nas w czasy dzieciństwa, uśmiechamy się. Chęć robienia rzeczy w tym samym duchu i dostępność „sztuczek”, sprawiała, że wszyscy byli je w stanie połączyć w styl ” grunge design”. Kopiuj, wklej i gotowe. A popularność tych środków zachęca projektantów do tworzenia i udostępniania własnych jako sposób na to, aby się ujawnić.
KONTYNUATORZY GRUNGE ART
Wielu projektantów nadal wykonuje świetną pracę kontynuując niekonwencjonalne metody projektowania w stylu Grunge Art. Ronald Ashburn (Electrik Suicide) robiący falę swoim futurystycznym stylem retro, Scotta Hansena oraz Marka Weavera ustanawiających trendy z bardziej minimalnym i szwajcarskim podejściem. Projektanci tacy jak Kyle Crawford, The Black Axe czy Sam Kaufman zajmują się kreowaniem stron muzycznych, opierając swój kunszt na bogatej historii wizualnej zespołów dla których pracują.
Mike Wilson i Ronald Ashburn znani jako Electric Suicide. Ronald zajmuje się projektowaniem desek, mieszka na podmiejskim pustkowiu Inland Empire tworząc jedne ze swoich genialnych, ciemnych, pop projektów lat 80.
Styl Scot’a Hansen’a cechuje połączenie typografii i palety kolorów, które ze sobą współgrają. Techniki graficzne, których używa sprawiają, że jego prace wyglądają staro a zarazem współcześnie. Większość prac Scott’a wykorzystuje organiczne komponenty, a dodatkowe połączenie ich z teksturami nadaje projektom ciekawe efekty.
Mark Waver jest grafikiem oraz ilustratorem z Atlanty. Tworzy ilustracje w stylu retro połączonym ze starymi elementami kolażu, wykorzystując zeskanowane fotografie ze starych książek i magazynów, większość jego obrazów opiera się na takich mediach roboczych jak sitodruk oraz grafika wektorowa. Jego śmiałe wyobrażenia wyróżniają dziwadła o ludzkich ciałach i zwierzęcych głowach oraz nowoczesną gospodynię domową serwującą zadowolonej rodzince rarytasy z robaków.
Kyle Crowford jest jednym z najbardziej znanych i spolaryzowanych właścicieli linii odzieżowych. Wykonuje projekty w różnych stylach. Zajmuje się głównie projektowaniem koszulek umieszczając na nich „plakaty filmów” czy „gier wideo” pełnych różnorodności, gdyż w swoich projektach wyraża zdolność do rozumienia potrzeb danego zespołu, co napędza różnorodność stylową prac Kylle’a. Owa różnorodność sprawia, ze jego prace cieszą się dużą popularnością wśród klientów. Całe jego życie i karierę, styl i estetykę włożył w swoją markę Electric Zombie, to motywuje go, do tego, aby być tym kim jest. Tworzy koszulki jakie chciałby, aby istniały. Robi to, co sam chciałby mieć.
The Black Axe jest studiem projektowania stron internetowych sieci Web o dużej sile twórczej, założonym w Orleando na Florydzie. Tworzą obrazy z mistrzowską precyzją, zawierające przekazy, które prowokują oraz inspirują. Studio zajmuje się kreowaniem loga, opakowań, okładek albumów bogatych aplikacji internetowych aż po linie ubrań. Zespól projektantów The Black Axe jest jednym z najbardziej znanych i cenionych grup artystów i projektantów. Pracowali z niektórymi wielkimi nazwiskami w odzieży, niezależnego gatunku twórczości spod znaku „indie”, takimi jak 410BC, Rockett, Pyknic i Dead Serious jak również współpracowali z takimi zespołami jak Cobra Starship, The Academy Is, Four Year Strong i Paramore. Poza tym stworzyli kilka wyróżniających się stron internetowych takich jak BandJob i Shirtmockup.com.
Sam Kaufman jest grafikiem, pracuje głównie dla przemysłu rozrywkowego. Ma doświadczenie w pracy wieloma mediami m.in. projektowanie druku, animacji, opakowań, a także stron internetowych.
DEFINICJA GRUNGE ART
Podstawa życia jest oparta na kodzie, rodzaju niewytłumaczalności i formy. Grunge Art jest połączeniem, poprzez malarstwo, różnych porządków materii i energii, które sprawiają, że istnieje.
Z Definicji, Grunge Art jest mieszanka artystyczną, która obejmuje trzy sfery życia i żywotności. Tymi sferami są struktury, komunikacja i abstrakcja. Wyrażają się poprzez połączenie graffiti, sztuki symbolicznej (graficznej) i abstrakcyjnej. W odniesieniu do komunikacji Grunge Art angażuje wszelkie formy mowy czy przenoszenia informacji, które są rozpowszechniane przez wszystko i wszystkich od egipskich hieroglifów do równań matematycznych. Struktura odnosi się do jakiejkolwiek formy lub rysunku. Abstrakcja jest wszystkim na temat strumieni antymaterii, które zawierają grawitację, światło, fotosyntezę i czas.
Ta forma sztuki nie oznacza ideałów, jednak jest przenośnikiem pomysłów. W obliczu historii świata jest po prostu prawie niemożliwym zadaniem, aby w sztuce stworzyć nową wizję. Planeta znajduje się na gruncie zbudowanym przez minione wyobrażenia, od ery przemysłowej, szlifowanej z potęgą ognia. W zastanym 21 wieku ludzkość jako gatunek ma do czynienia z erą cyfrową oraz gruntów dla nowego świata opartego na obecnie umiejscowionej wyobraźni. Jest to coraz bardziej istotne, aby pamiętać i być bliżej człowieczeństwa naszej planety, która w dzisiejszym świecie jest usłana walką z chorobami i globalnym ociepleniem.
Grunge Art nie jest związany z żadną konkretną dyscypliną (np. rzeźbą, wideo, animacją, malarstwem), dotyczy reinterpretacji powszechnej wyobraźni z punktu widzenia tego noworodka wieku, gdzie restrukturyzacja wyobraźni jest restrukturyzacją materii.
Styl Grunge Art jest inspirowany historią sztuki i historią życia. Ogłasza zwyczajne i trywialne wyrażenia określane jako sztuka, z drugiej strony jest nawoływaniem do wyjaśniania zabalsamowanych w wyobraźni umiejętności dla obecnej oraz przyszłej publiczności. Grunge Art jest sztuką etyczną ze względu na sztukę. Będąc malarzem korzyścią są wzrokowe poszukiwania oraz przyswajanie, natomiast jako obserwator kondycji ludzkiej w środowisku strukturalnym – rezultatem jest obraz jaki postrzegamy. Obserwacja wykorzystuje symbolizm, metafory i alegorię, jest wielowymiarowa i nie zawiera pojedynczej interpretacji. Każda rozpoczęta praca jest zaaranżowana na nieczyszczonych powierzchniach co wprowadza indywidualność do obrazu, powodując naturalne anulowanie powierzchni. Powierzchnia staje się obrazem nie tylko w procesie mechanicznym, ale również poprzez organiczną metamorfozę. Ich naturą jest możliwość przekazu za pomocą różnych środków, obrazy są wielowarstwowe. Sztuka wykorzystuje takie kryteria jak kolor, linia, tekstura, zapach, dźwięk, formę i światło. Grunge Art wykorzystuje cyfrowy świat, jednak każdy stworzony kawałek zaczyna się odręcznie.
ELEMENTY STYLISTYCZNE GRUNGE ART
Styl Grunge jest popularny w projektowaniu stron internetowych, koszulek, plakatów zespołów heavy metalowych i reklam nieformalnego stylu ubioru.
Brudny wygląd
Projekty grunge nie muszą koniecznie posiadać brudnego wyglądu. W rzeczywistości, nie jest koniecznym, aby aranżacje w stylu Grunge składały się wyłącznie z elementów Grunge designu. Ta ostatnia może równie dobrze jedynie wspierać projekt, nadając mu bardziej realistycznego wyglądu bez nadawania mu wyglądu zatłoczonego i brudnego ( blog Bart-Jan Verhoef poniżej).
Mimo, że projekt ma wiele nieregularnych elementów takich jak rysowane ręcznie ornamenty i brudny obraz tła, nie czuje się brudu w ogóle – w rzeczywistości projekt jest raczej subtelny, czysty, elegancki i niepowtarzalny w każdym przypadku.
Czasami wystarczy dodać tylko kilka nieregularnych lub brudnych elementów, aby osiągnąć bardziej realistyczny wygląd. Tak to działa w sklepach internetowych i firmowych projektach. W takich przypadkach małe szczegóły wpływają na nastrój i definiują sposób postrzegania użytkowników. Czasem wystarczy po prostu wymienić w layoucie tło obrazu na brudną teksturę. Blog Jeremy Zevin’a – bez brudnej tekstury jego blog byłby typowym Web designem.
Paleta kolorów grunge
W większości przypadków projekty grunge używają stonowanych, brudnych i pochmurnych kolorów. Brązowy, beżowy, szary i czarny to kolory dominujące. Żywe odcienie krzykliwych kolorów są zastępowane kolorami bardziej naturalnymi i subtelnymi.
Paleta przedstawia kolory, które są często stosowane, jeśli chodzi o grunge designs. Kolory zostały wydobyte ze screen shotów.
Na przykład, Satsu używa raczej subtelnych kolorów, projekt, jednak nie wygląda nudno. Ręcznie rysowane elementy wspierają całościowo projekt i nadaje jej artystycznego zacięcia.
Projekty grunge mogą równie dobrze zawierać bardziej żywe kolory, jednak w celu dopasowania do designu, są one mniej uderzające i bardziej realistyczne. Shop Moss jest przykładem żywych projektów grunge designu.
Trendy grunge designu
brudne tekstury i tła obrazów są niemal niezbędne w każdym projekcie grungowym.
nieregularne linie i ramki
pożółkła taśma klejąca
klipsy do papieru i zdjęć, igły i różne pineski
pierścienie kawy, rozlane płyny i brudne plamy
podarty papier i brudne krawędzie
uszy psa
odręcznie pisane elementy
PODSUMOWANIE
Grunge Art Zrodził się z buntu środowisk stojących w opozycji do zastałych ich we współczesnym świecie schematów kulturowych kreowanych przez nastawionych na zyski producentów muzyki pop, dalece odbiegających od rzeczywistości życia klas robotniczych. Muzyka alternatywna oraz etos i estetyka buntowników dzięki swej odmienności i odrzuceniu konceptualizmu lat 80tych zyskała szybko na rozgłosie i popularności. Punkowy etos „zrób to sam” podniósł znaczenie ręcznie wykonywanych dzieł, wykorzystujących wszelkiego rodzaju dostępne materie. Owa buntownicza działalność była początkiem powstania nurtu stylistycznego Grunge Art.
Ogromny wpływ na dalszy rozwój i kształtowanie „brudnej” estetyki wywarło nowatorskie podejście Davida Garsona do typologii oraz projektowania. Jego eksperymentalna twórczość łamiąca wszelkie zasady stosowanych powszechnie układów graficznych tekstu drukowanego oraz innowacyjne działania dotyczące typografii stanowią do dziś inspiracje dla wielu projektantów. Estetyka „brudnego” kroju pisma opracowana przez Carsona została zdefiniowana jako „Grunge typografia”, a on sam często nazywany jest „ojcem grungu”. Inni pionierzy Grunge designu (Asterik Studio – obecnie Invisible Creature, Eduardo Recife, Damnengine, THS, Bau-da Design Lab ), przyczynili się do jego ewolucji oraz popularyzacji. Niekonwencjonalna estetyka cechowała nie tylko środowisko muzyki undergroundowej czy grafikę, jego upowszechnienie sprawiło, że przenikną on także do innych sfer działalności kulturowej. Wielu zdolnych designerów, nadal kontynuuje pracę wykorzystując niekonwencjonalne metody tworzenia w duchu Grunge.
Z definicji Grunge Art. Jest połączeniem stanowiącym mieszankę artystyczną struktury, komunikacji i abstrakcji. Na cechująca go wielowarstwowość składają się wszelkie środki materii, świata cyfrowego, a przede wszystkim ręcznego znaku artysty.
Popularnymi komponentami stylistycznymi stosowanymi w Grunge designie jest brudny wygląd, pochmurna kolorystyka oraz różnego pochodzenia plamy, chlapnięcia i inne elementy stanowiące próbę ożywienia i nadania projektom bardziej realistycznego wyglądu. Aranżacje nurtu Grunge nie muszą być nimi przepełnione, dodanie już jednego elementu może nadać układowi klimat w duchu Grunge.
Projektowanie w stylu Grunge cechuje nie tylko przemysł muzyki alternatywnej, jest również stosowany m.in. w projektowaniu ubioru, stron internetowych oraz plakatów.
DEFINICJA GRUNGE ART
Monika Łazarczyk
Białystok, 2011 r.